SPORYSZ, OŁTARZ Z ISENHEIMER I GRZYBY ODURZAJĄCE

Dotychczas omawiane antybiotyki stanowią z reguły końcowy produkt przemiany materii, tzn. nie są już dalej rozkładane, tylko wydzielane (tego stwierdzenia nie wolno odwrócić – nie wszystkie końcowe produkty przemiany materii są antybiotykami!). Przy znanej różnorodności procesów przemiany materii u grzybów byłoby rzeczą w najwyższym stopniu zadziwiającą, gdyby ich inne produkty końcowe przemiany materii nie odznaczały się nic mniej cennymi, choć odmiennymi właściwościami-. Tak jest w istocie jeden spośród nich – alkaloid sporyszu – znany jest nawet już od średniowiecza. Początkowo budził lęk, ponieważ zawiera dużą ilość śmiertelnej trucizny, później był wysoko cc- niony, gdyż użyty w odpowiednim stę- i ” żeniu stanowi cenny lek zapobiegający krwawieniom macicznym po porodzie, wzmacniający skurcze macicy podczas . i po porodzie, skutecznie zwalczający migreny i obniżający ciśnienie krwi. Zacznijmy od wyjaśnienia, co to jest ‚ /’jm fafcf sporysz. Sporysz powstaje wtedy,

Bulawinka czerwona (Claviceps purpurca) – grzyb z klasy workowców – atakuje młode ziarna zboża i przerasta je całkowicie swoją grzybnią. Ziarna nabrzmiewają, przybierają fioletową barwę, twardnieją i wypadają na ziemię jako tzw. skleroty („sporysz”). Na wiosnę kiełkują i tworzą drobniutkie owoc- niki z askosporami. Te z kolei wytwarzają grzybnię, z której następnie powstają zarodniki zdatne do zakażania roślin. Skleroty zawierają alkaloidy, które spożyte ze zbożem (w chlebie) prowadzą do choroby (ogień św. Antoniego), a nawet śmierci. Stosowane natomiast w odpowiednich dawkach są ważnym lekiem

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *