Orzeszki ziemne

Orzeszki ziemne silnie zaatakowane przez Aspergillus flavus. Jego grzybnia przerasta nasiona, tworzy niezliczone zarodniki (koni- dia) i wytwarza trującą aflatoksynę

– 14 tys. kaczek i 100 tys. indyczek. We wszystkich trzech przypadkach udało się udowodnić, że przyczyną było karmienie mączką z orzeszków ziemnych, sprowadzonych z Brazylii. Stwierdzono, że również mączka z orzeszków ziemnych pochodzących z Afryki może być trująca oraz że także inne pasze treściwe, a nawet spleśniały chleb, mogą stać się przyczyną niebezpiecznych schorzeń, również u człowieka.

Chociaż symptomy, grzyby i atakowane organizmy mogą być bardzo różne, większość trucizn należy jednak do grupy aflatoksyn (nazwane tak od Aspergillus flavus). Ustalono również ich wzór chemiczny, np. dla aflatoksyny Bx (inne różnią się nieznacznie liczbą wiązań podwójnych, dołączonymi grupami OH i in.). Niektóre aflatoksyny są silnie trujące już 20 !Ag może zabić świeżo wylęgłe pisklę indyka. Nic więc dziwnego, że odtąd poświęca się aflatoksynom wiele uwagi, także pod kątem widzenia artykułów żywnościowych, nie jest bowiem wykluczone, że grzybki Asper-

Mi = (6H aflatoksyna B1 i M1 gillus i Pénicillium, które wytwarzają aflatoksyny, mogą np. zaatakować ser. Na szczęście ani Pénicillium roqueforti, ani Pénicillium camemberti względnie candidum nie wytwarzają tej trucizny, co więcej – wstrzymują nawet wzrost wytwórców aflatoksyny. Ponadto Aspergillus flavus i Aspergillus parasiticus rozwijają się tylko w temperaturach powyżej 18°C, a więc nie rosną w normalnych temperaturach magazynów (14 do 16°C). Jedynie z serem tylżyckim trzeba być ostrożnym, gdyż jest on łatwo atakowany przez pędzlaki (Pénicillium). Mogą one rosnąć w temperaturze od 5 do 20°C, a cztery spośród nich wytwarzają aflatoksyny! Mikotoksyny (w najszerszym tego słowa znaczeniu) nie wycżerpują całkowicie listy ujemnych właściwości grzybów. Można od biedy pominąć reakcje alergiczne spowodowane wdychiwanymi zarodnikami grzybów, gdyż są one niezbyt specyficzne i mogą je wywoływać także pyłki kwiatowe („katar sienny”), pył z włosów zwierząt, piór, mąki itp. Niewątpliwie ważniejsze są jednak grzybice, czyli mikozy. W tym przypadku grzybki osadzają się u ludzi na skórze i w skórze, na włosach i paznokciach, u zwierząt także na piórach, kopytach i szponach. Te grzybice powierzchniowe polegają na chronicznych stanach zapalnych, najczęściej nieszkodliwych, ale niezwykle uporczywych. Ich sprawców nazywamy dermatofitami (gr. derma – skóra). Są to grzyby z rodzaju Tńchophyton, Microsporon i Epidermophyton.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *