OPANCERZONE GLONY W HAGIA SOPHIA

Powróćmy teraz do glonów jednokomórkowych, mianowicie do okrzemek, oraz do pewnych wiciowców o nazwie Silicoflagellata. Oba te organizmy odkładają w swych ściankach komórkowych krzemionkę (SiOa), często w tak wielkich ilościach, że ścia-

Elektronogramy pancerzyków okrzemek, po lewej Thalassiosira, powiększone 19 720 razy, po prawej Coscinodiscus (również na rycinie na str. 64), powiększone 66 000 razy. Oba elektro-

Coscinodiscus (u góry) i Biddulphia, „centryczne” okrzemki morskie na komórkowa składa się z niej prawie w 100%, tworząc mocny pancerzyk, tak trwały, iż zachowuje się przez tysiące lat, podczas gdy komórka, która go wytworzyła, już dawno zginęła. Okrzemki żyją w niesłychanych ilościach w każdym zbiorniku wodnym, zarówno w wodach słodkich, jak i słonych. Formy słodkowodne, o kształcie wydłużonym, znajdujemy przeważnie na dnie zbiornika, gdzie mogą się powoli poruszać (prawdopodobnie za pomocą wypustki plazmatycznej, która wychodzi na zewnątrz pancerzyka krzemionkowego). Morskie okrzemki natomiast są przeważnie silnie spłaszczone i odznaczają się symetrią promienistą. Należą do planktonu i mają często niezwykle długie wypustki, które je unoszą i nie pozwalają im opadać na dno. Niektóre posiadają również tzw. wakuole lipidowe – są to wtręty zawierające substancje podobne do tłuszczy, pozwalające okrzemkom unosić się ku górze. Pancerzyk zawsze składa się z dwu połówek, które jak denko i wieczko pudełka (wydłużonego lub okrągłego) wzajemnie do siebie pasują.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *