MAJSTERKOWANIE Z KORTYZONEM

Dotychczas poznaliśmy takie biosyntezy, które wychodząc z niskocząsteczko- wych produktów podstawowej przemiany materii prowadziły poprzez liczne etapy pośrednie do bardzo skomplikowanych związków, takich jak witaminy i antybiotyki. Całość tych. procesów przeprowadzały grzyby taniej i prościej, niż to się niekiedy udaje chemikom. Przy produkcji penicyliny chemicy i biotechnicy spotykają się w połowie drogi w tym sensie, że szczepy pędzlaka muszą dostarczyć tylko pewnej substancji podstawowej, mianowicie kwasu 6-aminopenicylanowego, do którego chemicy dołączają najrozmaitsze grupy boczne. Biorąc pod uwagę różnorodność przemiany materii u grzybów, postanowiono spróbować, czy nie byłaby możliwa także droga odwrotna, tzn. czy nie można by spowodować, by grzyby dołączały do dostarczonych im związków podstawowych takie grupy boczne, które chemicy tylko z trudem potrafią dołączać. W tym przypadku uwaga uczonych skupiła się głównie na określonych sterydach. Jako podstawowa cegiełka występuje w nich układ czterech pierścieni, które wyprowadza się ze steranu (cyklopentanohydrofenantrenu). Należą do nich związki o wyjątkowym znaczeniu dla medycyny:

środki nasercowe z grupy naparstnicy i strofantyny, • hormony płciowe, np. androsteron, preparaty kortyzonu, służące do zwalczania gośćca, do tłumienia reakcji odpornościowych, przeciw różnym chorobom skórnym itp.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *